Juut, Maik & Sterre in Scandinavië

Zo. Geinstalleerd in het hotel hingen we op zoek naar iets te eten. Er was niet veel keus. Nassjo is een beetje een raar stadje. Bijna een spookstad. Het is notabene zaterdagavond, maar alle straten zijn verlaten. Het restaurant in het hotel bleek dicht. De enige mogelijkheid was een restaurantje op de hoek van de straat: een Italiaan en een Griek tegelijk. Het zag er vreselijk ongezellig uit. Dat kon nooit veel zijn, dachten we. Maar we moesten toch wat eten, dus we gingen naar binnen. We bestelden 2 glazen goedkope rode wijn en 2 pizza’s. Voor Sterre vroegen we een bakje frites. Het was allemaal spotgoedkoop en het restaurant zelf was nogal viezig. De tafel lag vol paprika-pitjes en overal zaten kringen. Wederom zeiden we tegen elkaar dat fit nooit veel kon zijn. We kregen er zelfs een beetje de slappe lach van. En hoewel het schaaltje met Sterre’s frietjes er ook smerig uit zag, waren we toch verbaasd dat de pizza’s er lekker uitzagen en lekker smaakten bovendien! Dat viel dus weer alles mee.

Vannacht regende het. En hard ook! Gelukkig hielden we het in de tent eel droog. Toen ik vanmorgen ging douchen bleek het wel wat afgekoeld, maar nog steeds best zonnig. We lieten de tent drogen en begonnen met het inpakken van de auto. Dat was nogal een klus, het paste allemaal maar net. Het lukte om de tent min of meer droog in te pakken. Het grondzeil was namelijk wel nat en dat kregen we niet droog. Terwijl Maik de auto verder inpakte, ging ik nog even met Sterre naar de trampolime. Ze hield het stilzitten niet meer vol, zo zonder speelgoed. Op de trampoline had ze het reuze naar haar zin. Ze probeerde steeds te gaan staan en viel dan weer om en probeerde contact te maken met andere kindjes. Erg grappig om te zien. Het was alleen wel lastig om haar weer richting de auto te krijgen. Dat lukte niet zonder driftbui De camping matse ons met het eindbedrag (we betaalden zo 100 euro minder dan eigenlijk zou moeten) en vertrokken. Even voorbij Kopenhagen namen we de veerboot naar Helsinborg. Volgens de Tomtom was dat korter dan via de brug bij Malmo. Na een kwartiertje varen waren we dan in Zweden. Nog maar 3 uurtjes te gaan. Intussen had ik spijt van mijn lange broek, het was bloedheet. Ook Sterre had ik veel te warm aangekleed. Er was toch echt de hele dag regen afgegeven, maar dat bleek dus niet te kloppen, want overdag hebben we geen regendruppel gezien. Helsinborg was een leuk stadje, maar we durfden niet te stoppen. Stel dat er onderweg nog iets zou tegen zitten, dan kwamen we veel te laat aan. Achteraf had het best gekund, de reis verliep heel voorspoedig. Sterre hield het ook goed vol. Het viel ons meteen op dat Zweden qua natuur veel mooier is. Overal waar je kijkt zie je bossen. Met hier en daar een verdwaald Zweeds houten huisje langs de weg. Ook is het wat heuvelachtiger. Dat spreekt ons toch meer aan dan Denemarken. Jammer alleen dat je daar zo ver voor moet rijden. We stopten uiteindelijk ten zuiden van Jonkoping even om wat te drinken op de top van de Taberg. We hadden daar een schitterend uitzicht op het Vatternmeer en de bossen er omheen. Zo leuk ook om al die gekleurde houten huisjes te zien, die overal staan. Daarna reden we door naar Nassjo, ongeveer 30 km voorbij Jonkoping. We verblijven daar in hotel Hogland, want we hadden geen zin om de tent voor 1 nachtje op te zetten. Het hotel is trouwens prima. Wel oud, maar heel netjes. Morgen rijden we op ons gemak eerst via Eksjo naar Vimmerby, het stadje waar Astrid Lindgren geboren is. Daar doen we ongeveer een uur over. Vervolgens gaan we door naar Stockholm, wat nog een uurtje of 3 is vanuit daar. En daar zullen we dan een dag of 3 blijven. We moeten nog even kijken of dat op een camping wordt, of toch een hotel/bed & breakfast, afhankelijk van het weer beslissen we dat morgen.

Sterre associeert autorijden met slapen. Zodra ze in de auto zit gaan de oogjes dicht en ze doet ze pas open als we stil staan. Heel af en toe wordt ze wel eens tussendoor wakker en roept dan: uit, uit? Als we dan zeggen dat we er nog niet uit gaan, doet ze haar ogen weer gewoon dicht en slaapt ze verder. Deze ochtend ontbeten we volgens de vooruitzichten voor het laatst in het zonnetje. Om 10 uur reden we naar Ringsted met een slapende Sterre op de achterbank dus. Onderweg kwamen we langs Gavno, een mooi kasteel met prachtige tuinen. We zijn er niet lang gebleven, want we wilden op de laatste dag hier nog een hoop doen. In Ringsted hebben we het stadje bekeken en koffie met een taartje gegeten. ‘Geniet ervan’ zei Maik toen hij had afgerekend. Twee koffie en twee chocoladetaartjes en hij moest er omgerekend 25 euro voor neertellen. Zo gaat het hard met de vakantiecentjes, achterlijk duur. Gelukkig waren de taartjes wel heel lekker. Dat vond Sterre ook trouwens, voor ik het in de gaten had had ze een stuk chocola te pakken en in haar mond gestopt! Wel grappig, maar ook heel erg stout. We merken dat we haar goed in de gaten moeten gaan houden. Ook in winkels pakt ze zomaar speelgoed vanuit de buggy en zit daar dan leuk mee te spelen. Je zou het zo mee naar buiten nemen… Daarnaast heeft ze een fascinatie voor fonteinen ontwikkeld deze vakantie. Zodra ze er eentje ziet roept ze: kijken! Na Ringsted gingen we op zoek naar Susa. Een rivier waar je kon picknicken en pootje baden. We waren wel toe aan wat verkoeling met die hitte, maar helaas bleek het plekje onvindbaar. De kaarten leken niet te kloppen en ook de Tomtom wist ons niet juist te sturen, dus na ruim een uur rondjes rijden hebben we het maar opgegeven en zijn we naar het Gissenveld Slot in Haslev gereden. Dat slot lag ook aan de rivier, maar je kon er niet pootje baden. Het was wel mooi. We hebben er even rondgekeken en zijn toen de auto weer ingestapt. We reden naar Fensmark, waar een glasblazerij zit. Je kon via een plattegrond de hele fabriek rondlopen. De fabriek is nog gewoon in gebruik en we zagen iedereen druk aan het werk. Ik mocht van een van de werknemers mijn eigen glas blazen. Dat was grappig om te doen. Het glas kwam eerst uit een oven met een temperatuur van elfhonderd graden. Best eng. Daarna moest ik blazen door een soort stok tot het glas teveel afkoelde en niet meer vloeibaar genoeg was. Ik had toen een soort van vaas gemaakt. Helaas werd ie daarna weer stuk gemaakt, want als je ‘m wilde meenemen moest je 20 euro betalen en 2 uur wachten tot ie droog was. Daar hadden we niet zo’n zin in voor een mismaakt vaasje (want ik ben natuurlijk geen professional en zo mooi rond was ie niet). Rond 5 uur hadden we de hele fabriek gehad en gingen we op zoek naar een restaurant. We reden eerst naar Fakse, maar dat bleek niet zo gezellig stadje. Vandaar dat we doorreden naar Preasto om daar te eten. Intussen was Sterre net in slaap gevallen, dus dat was rustig eten voor ons

Ik heb vandaag mijn 2e boek uitgelezen. Daar was ik gisteren in begonnen, voor we gingen slapen. Het koelt hier ’s nachts behoorlijk af, vandaar dat we geen avonden lang met een wijntje voor de tent zitten. We liggen vroeg in onze slaapzak. In de ochtend wilden we een was doen. Dat is hier gewoon gratis, je hebt alleen wasmiddel nodig. In de tussentijd kon ik dus mooi mijn boek uitlezen. ’s Middags gingen we met de auto naar Naestved. Sterre sliep onderweg, zodat ze fit was toen we aankwamen. We aten bij restaurant Oliver (wederom een goede keus) en gingen toen het stadje bekijken. Het was veel groter dan we dachten, met overal leuke winkeltjes, cafeetjes, huisjes en kerkjes. Daarna reden we naar Praesto. We hebben daar een gratis draadloze verbinding en kunnen dus bijna voor niks bellen en internetten. We willen namelijk zaterdag doorrijden naar Zweden. Omdat dat nog best een stuk is en het toch gaat regenen, willen we het in 2 keer doen met tussendoor een hotelovernachting. Moeten we wel weten of er plek is in het hotel, dus daar wilden we over bellen. Helaas deed de vebinding het niet, dus nu weten we nog niks. Het plan is in elk geval om na de tussenstop door te rijden naar Stockholm voor een dag of 2/3, ook daar weer in een hotel te overnachten en daarna nog een weekje in Orebro te staan. We hopen dat het weer dan intussen wat beter is dan de komende week voorspeld wordt. Kamperen in de regen heeft namelijk niet onze voorkeur…

Na het kopje koffie zijn we naar het Kogens Nytorv gelopen. Dit is een van de fraaiste pleinen van Kopenhagen. Er staan een aantal mooie gebouwen, waaronder het theater. Ook begint het Stroget daar, het winkelgebied en Nyhaven, de haven met de gekleurde huisjes waarin volop restaurantjes en barretjes zitten. We hebben er even rondgeslenterd en zijn toen verder gelopen naar het Guinness World Records museum. Dat leek ons heel leuk, maar het viel eigenlijk een beetje tegen. Het Ripley’s Believe it or not! was leuker, maar helaas was Sterre toen heel moe. Daardoor konden we er niet te lang blijven. Voor mij niet zo erg, ik was er in Canada ook al eens binnen geweest en het was hier eigenlijk een beetje meer van hetzelfde. Voor Maik wel een klein beetje jammer. Na het bezoek aan deze 2 musea zijn we nog wat bezienswaardigheden afgelopen, zoals de universiteit, Hojbro Plads (een plein) waar we hebben gelunched en dit keer gelukkig wel bij het juiste tentje (Norden), Nytorv, het Radhus en van een afstandje hebben we Tivoli gezien (maar we zijn er niet in geweest). Al die tijd had Sterre nog geen oog dichtgedaan, ze weigerde gewoon om te gaan slapen in de buggy. Met als gevolg een niet zo gezellig meisje. Vandaar dat we besloten niet meer te gaan eten in Kopenhagen vanavond, want dat hield ze echt niet vol. Van uitgebreid winkelen kwam het ook niet meer. Dat vond ik jammer, maar het is helaas niet anders. Geen nieuwe kleren dus voor Juutje. Wel nog een leuk jurkje in de uitverkoop voor Sterre weten te scoren natuurlijk, ik laat het shoppen niet helemaal aan mijn neus voorbij gaan

Vroeg uit de veren vanmorgen, want we gingen naar Kopenhagen. Het weer leek wat minder goed, maar eenmaal onderweg werd het toch weer heet. Blij dat we toch geen lange broek hadden aangetrokken. Als eerst reden we naar de Kleine Zeemeermin. Het was er een gekkenhuis met toeristen. Gauw een fotootje dus en terug de auto in. Daarna parkeerden we de auto een beetje centraal in de stad en gingen op pad. Eerst naar de Marmorkirchen, daarna naar het Amalienborg Slot en vevolgens naar Gefion Springvandet, en grote fontein. Het was nog een flinke tippel, dus we besloten eerst een kopje koffie te gaan drinken voor we verder gingen. En toevallig is hier draadloos internet, dus konden we er mooi alvast een verhaaltje met wat foto’s op zetten. Sterre wil trouwens overal waar ze water ziet gaan zwemmen sinds we gisteren in de zee zijn geweest. Dat kan natuurlijk niet. Gelukkig heeft ze haar eigen flesje Spa blauw, daar kan ze al goed uit drinken. Af en toe gooit ze het flesje vrolijk over zichzelf leeg, zodat ze toch lekker nat is. Dat maakt allemaal niet uit met dit mooie weer. Helaas zit ze ook weer onder het eczeem. Ze krabt zich helemaal open, echt zielig. Het is ook lastig in zo vreemd land. De supermarkten zijn niet zo goed gesorteerd, ik begrijp vaak niet genoeg van het Deens om goed te kunnen oncijferen wat er allemaal in een product verwerkt zit en brood zonder melk hebben we nog niet kunnen ontdekken. Allemaal heel lastig, en zij zit er maar mooi mee. Nou ja, nog 2 weken en dan zijn we weer thuis en kunnen we er goed op gaan letten. Wij gaan nu verder Kopenhagen verkennen, wordt vervolgd…

Na 2 drukke dagen vol belevenissen besloten we vandaag maar eens een dagje te relaxen. Sterre werkte gelukkig goed mee en sliep, na een goede nacht, ook nog eens uit. We ontbeten in het zonnetje en gingen daarna naar het strand. Dit keer was er weinig wind en dus wel bikini-weer. Sterre ging helemaal los in het zand. Lekker scheppen, met de vormpjes en proberen te gaan staan. Vakantie is daar een goede motivatie voor. Sterre ziet steeds andere kindjes lopen en daar wil ze dan heen. Moet je toch op z’n minst kunnen staan. En het gaat steeds beter. Ook ging ze in de zee. Eerst even wennen aan de waterkant, daarna ook in de zwemband met mama verder de zee in. Er waren best flinke golven en als die over haar hoofd kwamen vond ze dat niet zo leuk. Maar verder was het genieten. Rond de middag was Sterre moe. Omdat we het zielig vonden als ze in een bloedhete tent moest slapen, gingen we een stukje rijden. Richting Koge, via de Margriet-route. Dat zijn erg mooie wegen vol groen en gezellige dorpjes onderweg. Eenmaal in Koge werd Sterre wakker en gingen we eerst wat eten. Helaas bleek het restaurant niet zo goed, het eten was vet en overal was vieze saus op gekwakt. Gelukkig maakte het stadje zelf veel goed. Het staat bekend om de oude werkmanshuisjes. Schattige gekleurde huisjes, de oudste uit 1527. Natuurlijk ook nog gewinkeld en een leuk jurkje gescoord voor Sterre en de dag afgesloten met een koffietje op het terras. Tot slot reden we aan het einde van de dag nog naar Stevns Klint. Dat was net zo’n kalkstenen klif als bij Mons, maar dan wat minder hoog. En je kon er niet naar het strand. Een klein kerkje stond aan de rand, van daaruit had je het beste uitzicht. Ik klom met Sterre nog in een soort van biechtstoel, maar de vloer begon zo eng te kraken en bewegen, dat ik niet wist hoe snel ik weer naar beneden moest!
Daarna reden we terug naar de camping, aten een broodje voor de tent en gingen vroeg naar bed, want morgen staat Kopenhagen op het programma!

Het is gewoon zo: Sterre is een slechte slaper. Op elke goede nacht volgt een hele slechte. Zoals vannacht, toen Sterre op 4 uur klaarwakker was en niet meer ging slapen. Niet in haar eigen bed, maar ook niet bij ons. Om haar in elk geval stil te houden heb ik midden in de nacht boekjes met haar gelezen, woordjes geoefend en over haar rug gekriebeld. Om 7 uur waren we er uit. En dan te bedenken dat ze de dag ervoor zelfs haar middagslaapje had overgeslagen. Het maakt dus allemaal niet uit. In ieder geval zaten wij vanmorgen gebroken in de auto, klaar voor een nieuwe dag. We waren onderweg naar safaripark Knuthenborg. Dat is een soort Beekse Bergen. Een mooi opgezet park en het was er gelukkig niet druk. Zo konden we veel dieren bekijken vanuit de auto. Ook hele gevaarlijke, zoals neushoorns en tijgers. Maar voor Sterre is alles wat 4 poten heeft een paardje. Ze vond het erg leuk. Wij ook trouwens. Hoogtepunt was het voeren van de aapjes. Daarna reden we naar Maribo waar we gewinkeld hebben (leuk bloesje voor Sterre gekocht ;)) en toen reden we naar Sakskobing. Daar stond een grappige watertoren met een gezicht er op, maar verder stelde het weinig voor. Dan naar Eskilstrup. We hoopten er een leuk restaurantje te vinden, maar op maandag is alles bijna dicht dus werd het een supermarkt en een picknick in de berm. Vervolgens reden we naar de krokodille zoo. Het was vrij bijzonder, want het lag middenin een akker en het was een soort boerderij met de krokodillen, schildpadden, slangen en zelfs aapjes in een schuur. Het waren kleine vieze hokjes en wij vonden het daardoor nogal een aanfluiting. In Australie zagen we de krokodillen in het wild in enorme rivieren, hier zaten ze in hokjes van 2 bij 2. Sterre vond het trouwens wel een beetje eng. Ze durfde niet dichtbij, vooral niet toen ze hun tanden lieten zien. De papegaaien buiten vond ze dan weer zo grappig dat we moesten opletten dat ze zich niet in de vingers liet bijten. Intussen was het alweer half 5 en vonden we het mooi geweest voor vandaag. Sterre deed een hazeslaapje in de auto en bij terugkomst op de camping werden we onaangenaam verrast door onze nieuwe buren: een stel vol tattoo’s met een herdershond en een herriemakende koelkast…

Vandaag zijn we naar Mons Klint gereden, ongeveer een uur rijden vanaf de camping. Mons Klint zijn kalkstenen rotsen die omhoog rijzen vanuit de zee. Via een mooie route erheen kwamen we rond de middag aan. We hadden verwacht dat we er met de buggy heen konden, maar dat was niet zo. Je moest een kwartier lang trappen op en af. En we hadden dus geen draagdoek meegenomen. Maik heeft Sterre gedragen, want ik vond het veel te eng. Na een flinke klim kwamen we aan bij het strand. Van daaruit hadden we prachtig uitzicht op zowel de kliffen als de zee. Helaas was het hoog water, dus moesten we door het water om mooie foto’s te kunnen maken. Eigenlijk was dat frisse water wel verkoelend, want vandaag is er geen wind dus is het heet! Daarna dezelfde klim weer terug naar de auto. Onderweg terug zag Maik dat mijn hele broek wit was van de kalk, en ook zijn eigen kleren zaten onder. Hopen maar dat het er uit gaat. Vervolgens reden we naar Lindelund slot om te picknicken. Dat is een kasteeltje met een prachtig park erbij. Nadat Sterre genoeg brood aan de eendjes had gevoerd en voldoende succesvolle ik-sta-alleen pogingen had gedaan reden we via Elmelunde, met een mooi fresco-kerkje en Stege, waar we de auto niet uitkonden omdat Sterre in slaap was gevallen, naar de volgende bestemming: een neolithisch graf genaamd Kong Arsgers Hoj. Dit was nogal zoeken, zoals zoveel dingen hier in Denemarken. Alles staat slecht aangegeven. Uiteindelijk vonden we het toch, ergens midden in een akker in een of ander gehucht met de naam Roddinge. Ik durfde niet naar binnen, want het was donker en klein en we hadden geen licht bij. Dus alleen een paar fotootjes gemaakt en toen weer naar Praesto. Daar hadden we gisteren een leuk park met fontein gezien. We hebben het picknickkleed neergelegd en zijn met Sterre door de fontein gerend, wat ze superleuk vond. Rond 5 uur zijn we naar een heel leuk rustiek restaurantje aan de haven gegaan om te eten.

Ik ben ergens achter gekomen deze vakantie. Maik kent het verschil tussen dennenappels, beukenootjes en eikels niet. Het stikt op deze camping van de dennenappels en ik hoor hem steeds tegen Sterre zeggen: kijk we kunnen eikeltjes zoeken! Ook het verschil tussen hommels, bijen, wespen en zweefvliegen is hem onbekend. Alles wat zwart/geel gestreept is noemt ie een bij. Zeker niet zo goed opgelet tijdens de biologieles vroeger… In elk geval stikt het hier dus ook van de wespen. Zodra er iets van eten of drinken op tafel staat cirkelen ze met z’n tienen rond je hoofd. Extra lastig is het feit dat Sterre deze beestjes grappig vindt en ze dus wil pakken. Dus zitten wij de hele maaltijd met onze handen te wapperen en staat er permanent een schaaltje appelsap naast de tent om de beesten naar toe te lokken. Muggen hebben we gelukkig nog niet gezien, vermoedelijk vanwege de zeewind. Die wind is tevens verradelijk als het gaat om verbranden: het is verkoelend en je hebt niet door dat het toch hard gaat (en een vuurrode nek is het gevolg). Sterre is deze vakantie een echt mama’s-kindje. Ze wil aldoor knuffelen en bij mama zitten. Mogelijk zoekt ze veiligheid nu ze in een vreemde omgeving is en de normale dagelijkse structuur en voorspelbaarheid is weggevallen. Verder doet ze het hartstikke goed. Ze heeft veel plezier, lacht de hele dag, speelt op het kleed, kijkt haar ogen uit naar alle nieuwe dingen die ze ziet en geniet zichtbaar. En…vannacht sliep ze keurig in haar eigen bedje!