Juut, Maik & Sterre in Scandinavië

En zo werd dit onverwacht al onze laatste vakantiedag. Het weer is redelijk, de zon schijnt en het is zo’n 22 graden. Toch ging vanmorgen de knop om. We gaan naar huis. We hebben 2 hele leuke weken gehad en ontzettend veel gezien, maar het laatste weekje relaxen in de zon zit er gewoon niet in. Dan relaxen we liever nog een week thuis. Wel doen we vandaag heel rustig aan. We reden vanmorgen via de brug bij Malmo naar Kopenhagen. Gave brug is dat! Je rijdt midden in het water en hebt uitzicht op de windmolens in de zee. Met een kwartiertje ben je dan ineens in Denemarken. Daar reden we naar Koge. Dat ligt vlakbij Kopenhagen en we vonden dat allebei een heel leuk stadje om nog even koffie te gaan drinken. En van de zon te genieten. Helaas was het markt en daardoor onmogelijk om een parkeerplek te vinden, dus reden we toch maar door richting de boot. In Rodby (bij de boot) deden we een nieuwe poging, maar helaas was daar niet veel te beleven. Dus weer verder gereden. Bij de veerboot naar Puttgarden was heel erg druk met vakantiegangers. We konden dan ook niet meteen mee met de eerstvolgende boot. Uiteindelijk konden we pas mee met de boot van kwart over 1 en kwamen we om 2 uur aan in Puttgarden. Door de drukte ging het eerste stuk na de boot erg langzaam. Het was maar een eenbaansweg en alle mensen die van de boot afkwamen moesten die weg op. Gelukkig viel Sterre al snel in slaap. In Lubeck besloten we te stoppen en in het centrum even wat te eten. Dat bleek nog niet zo simpel. Bij het eerste restaurantje waar we gingen zitten konden we alleen buiten eten, en dat was met de wind toch echt te koud. Bij het 2e restaurantje was de keuken nog niet open, dus uiteindelijk kwamen we terecht bij een Steakhouse waar we simpel, maar lekker gegeten hebben. Alleen door het zoeken wel wat tijd verloren. Rond 5 uur hebben we de auto weer opgezocht, getankt en toen was het ‘immer gerade aus!’ In tegenstelling tot de heenweg, gingen we vlot langs Hamburg. Het was wel druk, maar we hadden geen file. Dat deed ons besluiten om geen overnachting meer te doen, maar gewoon direct door naar huis te rijden. Een half uurtje na Bremen zijn we nog eventjes een keertje gestopt om Sterre te laten bewegen en te laten drinken. Maik nam een kopje koffie en daarna vertrokken we weer. Intussen was het bijna 8 uur. Volgens de Tomtom zouden we er nog ongeveer 2,5 uur over doen. Sterre hield het heel goed vol. Ze speelde wat met haar pop (heel aandoenlijk), die moest plassen (pssst), aan de borst drinken, knuffelen, toedekken en daarna lekker slapen, ze las 2 boekjes helemaal voor, we zongen liedjes (zo molen wielen, de enige 3 woordjes die ze van het liedje kent en toen het donker was keek ze naar alle lichtjes (lampen, lampen!). Al die tijd heeft ze niet gehuild of gejengeld, zo knap! De rest van de reis bleed ze wakker. Om half 11 waren we thuis en kon ze haar bedje in. En wij ook trouwens, want zo’n reisdag is best vermoeiend. En het is fijn om weer thuis te zijn, met je eigen spulletjes en je eigen bedje.

Het was een troosteloze dag vandaag. Zo vreemd dat je de ene avond nog tot tien uur in je blote jurkje op het terras kunt zitten en je de volgende ochtend alleen maar donkergrijze bewolking ziet. Het was trouwens niet koud en het heeft maar twee keer heel even gespetterd. Toch is het niet echt leuk om zo een stad te bekijken. Vinden wij dan. We hebben dan ook voornamelijk geshopt. Zweedse woonwinkels en natuurlijk kledingzaken. We vonden notabene nog 2 heel leuke lampen voor op de overloop. Daar konden we in Nederland maar niet voor slagen, deze namen we gelijk mee. Ze zijn niet zo groot, dus dat past wel in de auto. Ook zagen we een heel mooi kamerscherm, maar ja, dat is echt niet mee te krijgen. Toch jammer. ’s Avonds aten we bij een restaurantje net buiten het centrum: Tempo Bar & Kok. Dat hadden we uit een boekje, en hoewel het erg lastig te vinden was, bleek het absoluut de moeite waard. De bediening was supervriendelijk en heel lief voor Sterre. Ze gingen zelfs een lactose-vrij toetje voor haar maken, en dat was nog iets bijzonders ook. En gratis! Het eten was, niet onbelangrijk, eveneens erg lekker. Ik had vooraf iets met gerookte haring en Maik eendenborst-tartaar. Allebei hadden we een mosselgerecht als hoofdgerecht. Af en toe best spannend wat je krijgt met die Zweedse taal, we kunnen meestal alleen het hoofdbestanddeel ontcijferen. Gelukkig is het slecht 1 keer heel erg tegengevallen. En vandaag was het dus heel lekker. Er waren dit keer geen frietjes, maar gekookte aardappelen. Sterre weigerde die te eten, ze zal wel gedacht hebben: ik wacht wel tot de frietjes doorkomen. Maar die kwamen niet. Dus toen wij al helemaal klaar waren met eten begin zij nog een keer aan haar gekookte aardappels. Konden we op haar wachten. Ook wel weer grappig. Na het dessert (creme brulee) gingen we terug naar de hotelkamer, want we waren het beu. Via internet bekeken we de weersvooruitzichten, en die zijn eigenlijk niet zo best. Morgen wordt het wel een aardige dag, maar daarna weer een paar dagen regen. En zoals eerder gezegd, daar hebben we niet zo’n zin in. Vandaar dat we morgen op ons gemak al wat meer richting Nederland gaan. Misschien doen we nog een of een paar nachtjes in Denemarken of Duitsland, we zien het wel. Maar als het weer morgen tegenvalt kan het ook best dat we door rijden naar huis.

Na het ontbijt zijn we vertrokken uit hotel Linnea en het stadje in gegaan. We hebben nog maar weer eens wat kleertjes voor Sterre in de uitverkoop ingeslagen en zelfs een mooie haarband gekocht. Die wilde ze eerst niet in, maar na lang proberen vond ze het toch goed en zei ze dat het mooi was. Daarna dronken we koffie bij een leuk tentje en reden vervolgens met de auto naar Bolmen, dat aan een meer ligt. Het was er erg rustig en mooi. Omdat het geen weer was om te zwemmen en er verder niet zoveel te beleven viel, zijn we er niet lang gebleven. We besloten toch maar richting Malmo te rijden. Het was intussen nog steeds bewolkt met af en toe wat zon. We moesten erg lachen om Sterre, die slapend een appeltje at achterin de auto. Ze zat echt met haar oogjes dicht hapjes te nemen en te kauwen. Na een uurtje werd ze wakker en hebben we gezellig kinderliedjes gezongen. Sterre enthousiast meedansend op de achterbank. Tegen vieren reden we Malmo binnen. Na inchecken in het hotel reden we naar de stad. We hadden namelijk begrepen dat alle winkels hier tot 8 uur open blijven. Dat bleek ook zo te zijn, dus konden we nog even winkelen. Helaas waren we het boekje van Zweden even kwijt, dus helaas zonder boekje. We kwamen terecht op een plein met de naam Lilla Torg. Dat zat vol met restaurantjes. We hadden snel wat leuks gevonden. Lekker op het terras, want hier in Malmo is het super goed weer! Echt 30 graden en zon. Geen idee of dat zo blijft, maar voor vanavond was het perfect. Sterre was wel erg moe, dus na het eten zijn we richting hotel gegaan. Morgen nog een hele dag hier, dus dan zullen we de stad eens verder verkennen.

We aten gisteravond bij Charlie’s Pub. Je zou wel kunnen zeggen dat dit het best bewaarde geheim van Ljubgby is. Eigenlijk net als het hotel. Als je er langs loopt ziet het er heel vaag uit, maar binnen bleek het superdruk en gezellig. Nu hadden we ’s middags al warm gegeten, dus we hoefden alleen maar een soepje en dat smaakte prima. Sterre at haar buikje rond aan het zelfgemaakte brood dat we erbij kregen. Ik had de nacht ervoor heel slecht geslapen, dus toen we terug waren ben ik gelijk in bed gedoken en viel ik zo in slaap. Sterre moest weer een beetje wennen aan de nieuwe omgeving en werd dus telkens huilend wakker. Uiteindelijk hebben we haar maar weer tussen ons in gelegd en toen ging het beter. Veel beter zelfs, want voor het eerst deze vakantie werd ze pas om kwart over 8 wakker. Dat was niet zo handig, want we konden maar tot half 9 ontbijten. Dus zijn we vlug in onze kleren geschoten en gaan ontbijten. Dat kon nog net. Het weer is nog niet fantastisch. Bewolkt, met af en toe een zonnetje. We gaan straks nog even het stadje in en bij de rivier de Lagan kijken (schijnt mooi te zijn) en dan rijden we door naar Malmo.

Om half 10 reden we weg. Sterre viel al snel in slaap. Het was wel een mooie route weer, al ziet de omgeving er zonder zonnestraaltjes toch wat minder gezellig uit dan op de reis hier naartoe. Maar gelukkig was het droog. Rond het middaguur reden we Granna binnen. We waren al even ervoor van de snelweg af gegaan, zodat we een stuk langs het Vatternmeer konden rijden. In Granna reden we naar de haven om even wat te eten. Tot onze verbazing trok de lucht helemaal open. In tijd van een kwartier was het ineens bloedheet. Daar zit je dan, met je lange broek en trui aan. Granna bleek een heel leuk stadje. Natuurlijk kochten we een Polkagriskapp, een soort zuurstok-pepermuntstaaf. De specialiteit van de stad. We konden zelfs zien hoe ze gemaakt werden. Erg leuk. Even overwogen we nog om daar te overnachten, maar de serveerster vertelde ons dat er echt slecht weer op komst was, dus we durfden het niet aan en trokken verder. Rond 4 uur waren we het zat. We stopten bij Varnamo, maar daar zat alles ook weer vol. Dus reden we nog een stukje door naar Ljungby. Bij de toeristische informatie werd ons een echt Zweeds hotelletje geadviseerd. Het zag er aan de buitenkant een beetje shabby uit. Als het ons niet geadviseerd was, waren we er vast voorbij gereden. Er was gelukkig plek. En de kamer viel alles mee, het is de mooiste kamer tot nu toe. En internet op de kamer, ook handig. Het dorpje ziet er gezellig uit en het wordt morgen ook mooi weer, dus wie weet blijven we hier wel 2 nachtjes. Zometeen gaan we lekker ergens wat eten.

Na lang beraad hebben we ervoor gekozen om vandaag richting Malmo te rijden. De optie Oslo viel als eerste af: de voorspellingen voor daar zijn nog slechter. Toen besloten we toch naar Orebro te gaan, maar dan een huisje te boeken voor een week. Dus ging Maik bellen. En bellen. En bellen. Maar alles zat vol. Behalve de extreem dure hotels dan, maar daar gaan wij ook niet zitten. Op zich logisch, wij zijn natuurlijk niet de enige die met dit weer niet in een tent willen. Voor ons viel daarmee de optie Orebro ook af. In een tent met deze regen zien we echt niet zitten. Dus gaan we vandaag richting het Zuiden van Zweden en zien dan wel verder. Blijft het weer zo slecht, dan komen we misschien wel wat eerder naar huis, en wordt het toch nog beter, dan blijven we nog even. In ieder geval lijkt het vandaag wel redelijk weer: het is droog en zo nu en dan zien we zelfs wat zon. Helaas zagen we net op het weerbericht dat er morgen vanuit Noorwegen weer flink wat buien aan komen, dus we moeten maken dat we hier wegkomen!

We waren niet blij toen we vanmorgen uit het raam keken. De lucht was grijs en het regende hard. Na het ontbijt besloten we naar Junibacken te gaan. Dat is een soort Pippi Langkous park en allemaal binnen, dus geen last van de regen. Helaas was heel Stockholm op dat idee gekomen. Toen we eindelijk een parkeerplek hadden, bleek er een rij te staan tot ver buiten de poorten. Een van de medewerkers vertelde ons dat het nog ongeveer een uur zou duren voor we binnen konden en we daarna nog anderhalf uur moesten wachten op het treintje. Dat zagen we niet zo zitten, vooral het buiten wachten in de regen niet. Dus we vertrokken weer. Naar het openluchtmuseum Skansen. Daar was het natuurlijk helemaal niet druk, want wie gaat er nou uren buitenlopen in de kou en de regen? Tja, wij dus. En het was echt niet fijn. De regen kwam met bakken uit de hemel en alles zag er erg troosteloos uit. Maik werd er flink chagerijnig. Ik kon er de lol nog wel van inzien, al had ik het ook flink koud. De enige die het echt naar haar zin had was Sterre. Die keek haar ogen uit naar alle mooie oude huisjes, verklede mensen die oude ambachten uitoefenden en de Scandinavische diertjes in het dierenpark. Vooral de beren en de uilen (wat zegt de uil?oehoe) waren favoriet. Na 2 uur rondlopen hadden we nog niet alles gezien, maar wel een groot gedeelte. We waren zo nat en koud dat we besloten weg te gaan. Uit het boekje over Zweden kozen we een (vreselijk duur, bleek later) restaurantje: Bistro Jarl. Tot onze grote verbazing zat advocaat Spong daar ook te lunchen! Hoewel er voldoende plek was aan de tafels naast hem, mochten we er toch niet zitten. We hadden namelijk een kind bij ons, en mensen met kinderen werden een beetje achteraf gepropt. Een kinderstoel hadden ze ook al niet. Dat vonden we toch wel zo kind-onvriendelijk, dat we lekker niet hebben opgelet of Sterre niks kruimelde en of ze niet met haar schoenen op de bank ging. Het eten was erg lekker (mag ook wel voor dat geld), maar de bediening was niet zo aardig. Ze kwamen erg ongemotiveerd over. Gelukkig vergaten ze daardoor ook de koffie af te rekenen, dus een voordeeltje voor ons. Terug in de auto viel Sterre als een blok in slaap. We reden nog eens naar Junibacken om te kijken of het er nu minder druk was. Het was namelijk nog steeds aan het regenen dus veel anders zat er niet op. Gelukkig konden we nu wel gelijk naar binnen. Het bleek ontzettend leuk en ook weer heel anders dan het Astrid Lindgren park dat we in Vimmerby bezochten. Als je binnenkwam was er eerst een soort speelhal voor kinderen. Er waren allerlei huisjes gemaakt waar kinderen op konden klimmen, onderdoor konden kruipen of af konden glijden. Sterre was een beetje vervelend, want we hadden haar moeten wakker maken. Ze wilde alles doen, maar was er eigenlijk nog een beetje te klein voor. Ik moest dus steeds mee over al die minuscule trapjes en in al die kleine kamertjes die een claustrofobisch effect op mij hadden. Bovendien was iedere keer weggaan uit zo’n kamertje een drama, want dat wilde ze dan weer niet natuurlijk. Na dit speel-gebeuren bezochten we een mega grote boekhandel, waar we voor Sterre 2 prentenboeken kochten en een heuse Pippi-pruik (die we met geen mogelijkheid bij haar op krijgen). Maar de topper van Junibacken vonden we toch wel de verhalen-trein. Hierbij ga je in een soort bakje wat heel langzaam een parcours aflegt door een wereld van verhalen van Astrid Lindgren. Alle personages uit haar boeken kom je tegen in miniatuurvorm en tegelijkertijd hoor je muziek en een verhaal. Her bakje waar je in zit zweeft door de lucht, waardoor je het gevoel krijgt echt in het verhaal te zitten. Het had van mij nog veel langer mogen duren dan de 11 minuten die het waren. Sterre vond het prachtig, ademloos keek ze hoe alles voorbij kwam. Na dit avontuur waren we alledrie bekaf. Gelukkig had ik niet zoveel pijn als gisteren, dus ik kon nog normaal teruglopen naar de auto. We moesten natuurlijk ook nog wat eten en we besloten sushi te halen. We troffen een hele goede, alles werd vers klaargemaakt. Op de hotelkamer aten we het op. Voor Sterre hadden we speciaal vegetarische sushi, maar ze at alleen maar rijst. Die groene dingen hoefde ze niet. Wel wilde ze miso-soep, die at ze helemaal op. Ben benieuwd wat dat met haar eczeem doet, volgens mij zit er vis in. Tot slot at ze ook nog een hele pruim. Daarna kon ze haar bedje in, ze was echt moe. Maik en ik gaan ons nu eens buigen over wat we morgen gaan doen. De vooruitzichten zijn niet al te best, dus we zien het niet zitten om dan de tent op te zetten. Dus wat doen we dan? Kijken of we ergens een huisje kunnen boeken? Langzaam terug richting Nederland? Nog doorrijden naar Oslo, daar een hotel voor een paar nachten en dan via Denemarken weer naar huis? Mogelijkheden genoeg, maar welke kiezen we? Jullie horen het morgen….

Ik heb gisteren teveel met Sterre gesjouwd. Dat merkte ik toen ik wakker werd. Bekkenpijn. En niet zo’n klein beetje ook. Geen handige combi met het bekijken van een grote stad als Stockholm. De beste optie was geweest als ik met een boek op de bank had gekund. Maar ja, we zijn hier nou eenmaal niet zo lang dus we gingen toch op pad. Als eerste reden we naar Gamla Stan, de oude stad. We parkeerden tegenover Slottsbackem en bekeken als eerste het Koninklijk Paleis (Kungliga Slottet). Daarna liepen we via de Storkyran (een kerk) naar Stortorget. Een leuk pleintje met oude gekleurde huisjes en een fontein uit 1778. We hebben op een terrasje in de zon wat gedronken. Sterre dronk zowat een hele mok met appel-kaneel thee! (wat we hebben geweten, want een uur later lekte haar hele luier door van de plas). Vervolgens hebben we wat door de straatjes geslenterd op zoek naar leuke winkeltjes. De Vasterlanggatan is de langste en leukste winkelstraat, maar ook wel wat toeristisch. Daarna liepen we terug naar de auto. Van daaruit konden we Skeppsholmen zien en het schip Af Chapman, wat tegenwoordig een jeugdherberg is. We reden naar het centrum en parkeerden in een parkeergarage. Vervolgens liepen we via een enorm lange winkelstraat naar de Kungstradgarden (de tuin van de koning). In diezelfde buurt kwamen we ook het operahuis (Kungliga Operan) tegen, de mooie rode Jacobs Kyrka) en wat musea die we niet zijn ingegaan. Allemaal prachtige grote en oude gebouwen. Intussen had ik veel te veel gelopen en had ik ontzettend veel pijn. Dus besloten we weer richting auto te gaan. Dat bleek nog een flink eind, eigenlijk zag ik dat helemaal niet meer zitten. Via het warenhuis Nordiska Kompaniet (een soort Bijenkorf) kwamen we al een beetje in de buurt en toen begon het te plenzen. Toevallig zag ik net een leuk kledingwinkeltje en we besloten dat Maik de auto ging halen terwijl ik met Sterre in het winkeltje bleef. Ik kwam namelijk echt niet meer vooruit en dat was met die regen niet zo fijn. Een prima oplossing, behalve dat Sterre midden in de winkel een enorme poepluier produceerde die je van ruime afstand rook. Gelukkig was Maik er al snel en kon dat probleem ook worden opgelost. In de auto besloten we om terug te gaan naar het hotel in plaats van nog ergens te gaan eten. Mijn lijf heeft rust nodig, anders kan ik morgen helemaal niet meer lopen. Morgen staan de bezienswaardigheden buiten het centrum op het programma, zoals bijvoorbeeld Skansen (bedankt voor de tip, Maud!) en Junibacken. Morgenavond ons laatste nachtje luxe in het hotel dus, daarna weer een week ‘afzien’ in de tent. Hopelijk niet teveel in de regen. Dan tot slot nog even een stukje over Sterre. We lachen ons rot. Werkelijk overal wil ze uit de buggy om te kijken. Ze wil het liefste alles lopen, maar dan wel aan 2 handjes anders gaat ze gillen. In de auto slaapt ze of zit ze met een flesje water slokjes te nemen om deze vervolgens weer uit te spugen. We treffen haar regelmatig drijfnat aan. In elk cafeetje bestelt ze thee (dit kan ze zelf zeggen tegen de ober) en drinkt dit nog op ook. Ze zet haar liefste gezicht op en probeert met alle mensen contact te maken. Als we vervolgens weggaan zegt ze met een allerschattigst stemmetje: bye bye! En zo wind ze iedereen om haar vinger. Ze praat alles na. Lollig was het ook toen Maik water ging kopen. Hij kwam terug en zei tegen mij: ze hadden er nog maar eentje. Horen we Sterre: kwak kwak! (ze hoorde eendje…). Ook geeft ze tegenwoordig uit zichzelf kusjes, zegt ze zodra papa uit het zicht is: papa? Of als ik even wegloop: mama? En ze vindt het niet leuk als ze ziet dat mama pijn heeft (zoals vandaag), dan gaat ze zelfs huilen en komt ze knuffelen. Zo’n lief meisje toch hè!

Sterre leeft al ruim een week op frietjes. Groente weigert ze pertinent. Nu hadden we een heel arsenaal aan Hak-potjes klaargezet voor de vakantie, maar die zijn we vergeten. Bovendien gaan we vrij veel uit eten. We bestellen altijd groente voor Sterre, maar ze eet ze nooit. Na een week vonden we het welletjes. Vanavond moest ze er aan geloven: er zouden groentes gegeten gaan worden. Het restaurantje waar we aten was trouwens heel geschikt. Met een ober die leek op Ruben Nicolai en die Maik bovendien ook nog een complimentje gaf over zijn iPhone, kon onze avond niet meer stuk. Het eten was ook goed, dus we legden wat boontjes en courgette apart voor Sterre. Eerst groente, dan een frietje. Maar dat wilde ze niet. En dat liet ze merken ook. Ze krijste het hele terras bij elkaar. Maik wilde al meteen zwichten, hij zag verschillende mensen geergerd omkijken, maar ik ging de strijd aan. Geen groente? Dan ook geen frietjes. Helaas heeft Sterre de sterke wil van haar moeder en zal zij juist gedacht hebben: groente? Dan eet ik toch lekker niks! Uiteindelijk wonnen we allebei een beetje. Ik verstopte namelijk kleine stukjes courgette en boon in een frietje en gaf het aan Sterre. Die was in de veronderstelling dat het alleen een frietje was en at het op. Slechts 1 keer had ze het door en viste ze een boontje uit haar mond, mij met een vernietigende blik aankijkend. De rest ging er gelukkig in zonder dat ze het door had. Terug op de hotelkamer kleedde ik Sterre uit, want ze moest onder de douche. Terwijl ik alles klaarzette liet ik haar in haar blootje langs het bed lopen. Toen ze onder de douche zat hoorde ik Maik ineens roepen: gedsie, ze heeft hier geplast! Ja hoor, er lag een hele grote plas naast het bed. O, o, o, wat een stout meisje is het soms toch…maar ook vaak heel grappig. Zo ligt ze op dit moment in haar bedje: bye, bye te roepen. Ja, ja, haar eerste woordje engels spreekt ze ook al. Ze weet nog wat het betekent ook, want ze ligt er vrolijk bij te zwaaien. Ze hoort het ons natuurlijk steeds zeggen als we ergens weggaan. Nou, wij gaan zo ook maar eens slapen. Morgen gaan we Stockholm verkennen. Als jullie (van wie er geweest is) nog tips hebben, horen we ze graag!

Om tien uur vanmorgen lieten wij na een overheerlijk ontbijt de spookstad Nassjo weer achter ons. Het was op dat moment flink bewolkt, maar het regende niet. Het eerste dorpje wat we tegen kwamen, Eksjo, was volgens de boekjes erg leuk en vol met authentieke Zweedse huisjes. Helaas konden wij ze niet vinden en aangezien op zondag de winkels dicht zijn viel er weinig te beleven. We reden dus vlug door naar Vimmerby. Daar bezochten we Astrid Lindgren’s Varld. Een park volledig gewijd aan de geboorteplaats van Astrid Lindgren en de personages uit haar boeken. Toen we net binnen waren kregen we een kleine bui over ons heen, de rest van de tijd bleef het gelukkig droog en scheen zelfs af en toe de zon. Het park was erg leuk. Er waren allemaal aparte dorpjes en straten ingericht naar de omgeving uit de boeken van Lindgren. Zo was er een Kabaalstraat uit Lotte uit de Kanaalstraat, een dorp uit Ronja de roversdochter en natuurlijk ook Villa Kakelbond uit Pippie Langkous. In elk dorp liepen de personages rond en elk uur gaven ze een voorstelling. Helaas waren die allemaal in het Zweeds, dus veel begepen we er niet van. Daarnaast was het hele dorp Vimmerby nagebouwd op kindergrootte. Dus een soort van Madurodam, maar dan met grotere huisjes waar de kinderen ook echt in kunnen. Sterre wilde natuurlijk overal kijken. Bijna het hele park liep ze zelf, tussen Maik en mij in. Als we stopten of een andere kant op gingen dan zij in haar koppie had, begon ze heel hard te gillen. Ze liet zich dan zo op de grond zakken. En dan lieten Maik en ik haar zitten: doei! riepen we dan, wij gaan die kant op hoor. Dan werd het huilen en ging ze weer gewoon met ons mee. Verder had ze het erg naar haar zin hoor. Ze wilde overal in en op en kijken en je zag haar genieten. Erg leuk. Rond 2 uur hadden we het wel gezien en gingen we de auto weer in. Dat was net op tijd, want het begon enorm te regenen! Het kwam echt met bakken uit de hemel en de lucht was bijna zwart. Na een half uurtje was het voorbij en zagen we weer wat zon en blauwe lucht. De route die we reden richting Stockholm was prachtig. Het deed me wel wat denken aan Canada: overal groen, bossen en meren. De reis ging vlot, tot zo 30 km voor Stockholm. Daar kwamen we in de file terecht. Een uur later dan gepland kwamen we dan toch aan bij hotel Stayat in Bromma, zo’n 8 km van Stockholm vandaan. Dit hotel is wat nieuwer en moderner dan dat van gisteren. Zo direct zullen we ook hier op zoek gaan naar een restaurantje. Als daar later nog wat leuks over te vertellen valt komt dat later nog, want ook hier hebben we gratis internet